امشب برف می بارد .

این همه سپیدی درشب . این همه سردی در تن . این همه برف در برف .

من

این همه عریان !

وقتی که عریان میشدم ؛

روبروی آینه دل تو ، توی کوچه پس کوچه های یادتو ،

توی تنهایی شب یلدا ، توی تاریکی صبح فردا ،

باورم شده بود پشمینه ای از عشق تو ، به رنگ تو ، به بوی تو ، تمام عریانی ها را می پوشاند .

باورم شده بود عطری از بوی تو ، عشقی از سوی تو ، نوک انگشتان مهربان تو ، تمام گیسوی مرا می آراید .

باورم شده بود شمع و نور و نرگس و لاله ، عشق و شور و راز و نیاز عاشقانه ، به وسعت ابدیت می ماند .

چه زود ساعت زندگی به نیمه شب رسید . چه زود طلسم سیندرلا ، باطل شد .

من ماندم و شب و برف و سرما . من ماندم و دو شب یلدا .

تو رفتی . من ماندم .

تو پر در آوردی . من ریشه دواندم .

تو ثابت کردی . من ثبت شدم .

توشکل گرفتی . من ذوب شدم .

تو ، تو شدی . من ، تو شدم .

تو پیدا شدی . من پنهان شدم .

تو مراپوشیدی و رفتی

و من

چه عریانم

امشب .

منطقه امن